آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و شصت :
کارد که سهله، اگه نوک انگشتتم بهش میزدی خون فواره می‌کرد.
اگه میزد شل و پلمم می‌کرد بهم برنمی‌خورد، اصلاً باید اعدامم می‌کردن و جنازه‌ام رو می‌انداختن تو دهن دایناسورها.
چه جنایتکار بی‌رحم بی‌عاطفه‌ایم که این بدبخت رو زا به را کردم.
داشتم بی فکری دیشبم رو فحش کش می‌کردم و در همون حال هم رسیدم جلوش.
با تردید روی زانوهام خم شدم و هم زاویه باهاش نشستم.
لب‌هاش رو ان
لطفا صبر کنید...
ساتیا
3نویسنده خیلی نامردی داره گریم میگیره://///