پارت هشتاد و یک :

سپیده حیران و ترسیده با دست چهارچوب آهنین در را چسبید و لب زد:
- من کاره‌ای نیستم!
مامور سری تکان داد و همان طور که رو به زن کنارش اشاره می‌کرد که سپیده را سوی ماشین پلیس پشت سرشان ببرد، گفت:
- مشخص میشه! خواهش می‌کنم بفرمایید!...
سپیده را با خود بردند و او تنها ذهنش مشغول این بود که پس از سال‌ها برای چند لحظه برادرش را دیده بود و همان چند لحظه میان همه‌ی درد و مریضی‌ها، دردس

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۵۹۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • شفق

    0

    خیلی داره جالب میشه ، دمت گرم نویسنده جان👌

    ۴ سال پیش
  • Z . A

    0

    رمانت عالیه👌👌👏👏

    ۴ سال پیش
  • گل سرخ

    3

    عکس یاشارهم بزارید

    ۴ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️