توپاز آبی به قلم صدیقه سادات محمدی(نگار)
پارت صد و هفتم :
شمیم کمی خودش را عقب کشید. نگاهش روی صورت جهانیار چرخید. جهانش در نگاه جهانیار خلاصه میشد. دوست داشت این نگاه اخمویی که فقط برای او مهربان بود. پر از حس آرامش و امنیت بود میان بازوهایی که از تلاش و کارگری ایام نوجوانی ورزیده و تنومند شده بودند. خیره به آن تیلههای مشکی که هالهای از اشک خیسشان کرده بود لب باز کرد:
- هیچوقت شرمنده نباش جهان... تو همیشه همهی تلاشت رو کردی برای بهترین
مطالعهی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۰۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
نفسم
4صادق خیلی بی شعور وبی تربیته..حیف یادش ندادن حرمت بزرگتر نگه داره....اما بمیرم واسه شمیم ک ب خاطر عشق جهان داره فداکاری میکنه.مرسی قلم طلا.عالی بود
۴ سال پیشS_a_ra
2الهییی،شمیم و جهانیار خیلی خوبن،الهی خوشبخت شن
۴ سال پیشدخترای من
7وای چ دلش نازه و مهربونه شمیم🥺 دلم براش سوخت😔 طفلک چقدر عاشقِ جهانه ❤ این رمان واقعا عالیه مرسی 🙏
۴ سال پیشخورشید
2اخی دلم کباب شد
۴ سال پیشمهدیا
5بیچاره شمیم مظلوم ودل پاکم 🥺👏
۴ سال پیش
لطفا صبر کنید...

آسا
0اون "از منم مردتری" گند زد به این پارت قشنگ مردتری و کوفت درد زهر ماررر