توپاز آبی به قلم صدیقه سادات محمدی(نگار)
پارت هفتاد و یک :
نریمان با دیدن شاپور، افسار اسب را کشید و با توقفش از اسب پایین آمد.
- شاپور... چرا اینجا نشستی؟ خوبی؟
شاپور اخم‌آلود و بی‌حرف نگاهش کرد. سنگریزه‌ی دیگری توی آب انداخت و با اندکی تعلل لب زد:
- کاش همون شبی که اردشیر دست‌مون بود، اسیرمون بود، هم اونو سر به نیست میکردم؛ هم جیران رو.
ابروهای نریمان در هم گره خورد و آهسته جلو آمد. نامفهوم لب باز کرد:
- چه خبره؟ دوباره چی
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۰۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
دخترای من
1سوده میتونه ی زندگیه جدید درست کنه برای خودش ولی خیزران دوتا بچه داره ازشاپور منم بودم نمیگم در حق خواهرم اون کارو میکردم ولی از زندگیم دفاع میکردم
۵ سال پیشسما
7انقد نویسنده باهوش و زیرک و انقد قشنگ شخصیت ها رو منت هم چیده ک نمیش گفت یکی از اونا بد متلقا یا خوبن .مث دنیای واقعی ک گاهی مجبوری کاری و انجام بدی ک دلت میگه اما میدونی اشتباه
۵ سال پیشدخترای من
6خونه ی امید😔😔😔😔 چقدر قشنگه این رمان 👌
۵ سال پیشنفسم
15خیزران حق داشت اززندگیش دفاع کنه .هیچ زنی دوست نداره عشق زندگیش راباکسی شریک کنه....اما سوزوندن دل خواهر اونم تنها گناهش عاشق شدن بودن..واقعا کار ی خواهر واقعی نیس😔
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
نسترن
10چرا به جای خیرزان از سوده متنفر شدید؟ مگه به خواست خودش ازدواج کرد؟ بقیه مرد ها هم اون دوران چند تا زن داشتن و الانم بعضیا همینطورن.... مگه فقط شاپور ۲ تا زن داره؟ خیرزانم مثل زنای دیگه ی قدیم..