منفی چهار (4-) به قلم مرجان فریدی
پارت شصت و پنجم :
نفس عمیقی کشیدم تا بتونم یکم تپش قلبم و کنترل کنم.
عجیب بود این حجم از احساس یهویی که به قلبم داشت سرازیر میشد.
ازش فاصله گرفتم.
حرفی نداشتم دیگه.
آردا جلو تر راه افتاد.
ما ام پشت سرش.
قرار شد اول منو برسونن تا وسیله جمع کنم و نیم ساعت بعد بیان دنبالم و بریم فرودگاه.
توی راه پروازا به دبی و چک کردم
2 و نیم یه پرواز به دبی بود.
تو ماشین حرفی نزدیم.
من تو اوج
لطفا صبر کنید...
