پارت بیست و هفتم :

هم زمان که دستم را روی پارچه گذاشته و به سوزنی که با سرعت روی پارچه بالا و پایین میشد خیره بودم نیشخند زدم.
خیاطی را از عزیز یاد گرفته بودم.
سخت بود.
نکات ریز و درشتش را با تجربه ای که طی سال ها به دست آورده بود به من  اموخته بود.
خوب به یاد دارم...من خیاطی را به رها و پرنیا یاد دادم.
از دانشگاه که به کلاس طراحی میرفتیم.
گاها در کارگاه برای تمرین به ان ها خیاطی یاد میدادم.

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۷۵۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • دینا ضیایی

    1

    آخ جون پارت داریم😍

    ۵ سال پیش
  • n.a

    5

    پارت کوووو😐😐😐

    ۵ سال پیش
  • ‌

    8

    واقعا اینهمه بدقولی بده

    ۵ سال پیش
  • N

    8

    امروز پارت داشتیم چرا نزاشتین؟ بابا ما خسته شدیم..

    ۵ سال پیش
  • Mrhrana

    5

    چرا نشستم خوندم ک الان خماری بکشم؟ خدایااااااااااااا

    ۵ سال پیش
  • دینا ضیایی

    2

    چرا حس میکنم حسن و کاوه قراره نقششون توی رمان پررنگ بشه؟

    ۵ سال پیش
  • n.a

    5

    چرا انقدر اروی جذابه ؟؟؟؟؟ چقدر به سیندرلا هم میاد

    ۵ سال پیش
  • Baran

    9

    وایی خدا خیلی خوبه چقدر سخته تحمل تا هفته دیگه😭

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️