پارت نود و سوم :

نگاه نینای به آرزو خیره ماند و ذهنش در تقلا بود چیزی به یاد آورد. رایمون... ساواک... صیغه... آزادی! هر کدام از این کلمات دل‌آشوبه‌ای در دلش بپا می‌کرد و خونش را به غلیان می‌انداخت. قلبش گرومپ گرومپ می‌زد و زمزمه کرد:
- رایمون... رایمون... چقدر برام عزیز بوده که به خاطرش...
حرفش ناتمام ماند و نگاهش آهسته و کش‌دار از روی صورت آرزو برداشته شد. آب دهانش را به زحمت و پرصدا قورت داد و با رخوت Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۷۵۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • نفسم

    1

    امیدوارم نینای بادیدن رایمون همه چی یادش بیاد...هردوسختی زیاد کشیدن ..حقشون نیست بازازهم دور باشن..ممنون نگار جون..عالی بود عزیزم

    ۵ سال پیش
  • S...

    1

    🥺خدا کنه زود همه چی یادش بیاد

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️