پارت هشتاد و چهارم :

نگاه‌ها مات و مبهوت به ساره مانده بود و کمیل زانوانش سست شد و آهسته نشست. پنجه میان موهایش کشید و زیر لب زمزمه کرد:« یا فاطمه‌ی زهرا» چشم‌هایش به اشک نشست و صدای ساره در گوشش تکرار می‌شد:« نینای به شرط آزادی رایمون با یه ساواکی رفت... »
رایمون تکیه‌اش را به دیوار زد و لب‌هایش بر هم فشرده می‌شد. بیزار بود، متنفر بود از خودش و آزادی‌ که داشت. دلش می‌خواست تمام عمر را زندانی می‌ماند،

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۷۸۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    0

    چه پرستار دلسوز ومهربونی،چه اتفاقی افتاده که اینجوری شوکه شده؟😥

    ۱ سال پیش
  • نفسم

    1

    خداراشکر ک نینای تونسته ازشر اون ساواکی خلاص بشه..امیدوارم آرزو بتونه واسش کاری کنه.مرسی نگارجون عالی بود

    ۵ سال پیش
  • M

    1

    تا اینجاش ک به خیر گذشت🙄 .. اما چه بلایی سر نینای اومده که تو بیمارستان بستری شده نویسنده داند🙂

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️