پارت هشتاد و یک :
بیآنکه مهلت حرف زدن به نینای بدهد، تماس را قطع کرد. نینای بغضآلود و با دستهایی لرزان گوشی را روی تلفن گذاشت. ساره با دلشوره کنارش زانو زد و پرسید:
- چی شد نینای؟ خودش بود؟
پیاپی پلک زد و با صدایی خشدار لب زد:
- زنگ بزن مهگلخانوم و ترمه خودشون رو برسونن! رایمون فردا صبح اینجاست.
در پی حرفش، بیصدا اشک ریخت و به آغوش ساره پناه برد. ساره او را محکم در آغوش فشرد و کنار گو
لطفا صبر کنید...

M
0دلم برای نینای خیلی میسوزه🥲