پارت بیست و سوم :
نگاه فرهاد رنگ غم گرفت و به نرمی جواب داد:
- نمی‌دونم... شاید چون این احساس، این حرفا رو دلم سنگینی می‌کرد و فقط خواستم به یکی بگم. یه لحظه خودت رو جای من بذار مصطفی... شونزده سال تنهایی کم نیست واسه یه آدم. فکر کردی مثلا من مجسمه‌ام، یه تیکه سنگم یا چی‌ام که بی‌هیچ حسی همینجوری زندگی کنم و نیاز به یه همدم نداشته باشم؟! خیلی خواستم ازدواج کنم، اما ترسیدم... از خیلی چیزا! از شکست دوباره
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۹۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آسا
6نویسنده من عاشق همه رماناتم این رمانت هم فوق العادست من از همون پارت اول جذبش شدم خداقوت
۵ سال پیشسوزان
10چقدرکم بود😭فرهاد بیشعور فکر کردم عاشق ریما شده فقط احساس صمیمیت داشت😥خب حالا یهویی هم نمیشه که عاشق شه ولی نویسنده باید عاشقش کنی نری ریما رو بدی محمدیااوگرنه خودم واست دارم😭 فرهاد زود ریما روبگیر
۵ سال پیشرویا
12خیلییییی قشنگه داستانش خدا کنه پایانش خوش باشه والکی کشش ندن مثل بعضی از رمان های انلاین دیگه تشکر نویسنده عزیز
۵ سال پیشزهراقنبری
2یکمی داره بی مزه میشه هاولی بازم خوبه دستت طلاوقلمت پایدارگلم
۵ سال پیشآرام
14اوهه این فری هم شد مثل آمین🤣
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
Aramesh
12تو اکثر رمانا یه محمدی نامی موجوده😐👐🏻😂