رکوئیم زندگی به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت چهل و دوم :
تایم کاری‌ام تمام شده بود، تینا هم همان موقع با فریدی رفت و دیگر نیامد.
وسایلم را جمع کردم و طرح را هم برداشتم تا در خانه اگر ایده جدیدی به ذهنم آمد، روی آن کار کنم.
***
بی‌حوصله مشغول گوش دادن به استاد بودم.
دستم به هیچ‌کاری نمی‌رفت...
انگار هیچ ایده‌ای نداشتم؛ دیشب تا دیر وقت مشغول خواندن همان پیام‌ها کوتاه عرشیا بودم. پست‌هایش را هزارباره نگاه کردم...
عکس
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۰۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
دختری درموهای تو
0داداش توهم خیالات برداشتی
۴ سال پیشحدیث
1رمانتون عالیه ولی اگه میشه پارت ها رو طولانی تر کنید و در هفته تعداد روزای پارت گذاری رو زیاد کنید خیلی خوب میشه .
۵ سال پیشنرگس
4احساس میکنم سبحان عرشیاس که خودشو اینطور کرده اخه همه چیش سروه رو یاد عرشیا میندازه
۵ سال پیشژلوفن
3من که میگم شاید همین پسره باشه که تو دانشگاه هم ندیده یعنی هیچکدوممون اعتقاد نداریم که عرشیا مرده منتظریم که در نقش های مختلف خودشو نشون بده
۵ سال پیش
7مشتاقانه منتظر ادامه اشم، 🤩🤩دستو پنجولت طلا آمنه جون
۵ سال پیشچشانا
19ممنون آمنه جون ولی لطفاً نمیشه پارت ها رو بیشتر کنی🙏🏻🙏🏻😢😢مثل رمان عشق آمازونی که پارتاش طولانی ان اینم طولانی کن🙏🏻
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه
0فک کنم هم سبحان هم همون پسره ک توی داتشگاه بود عرشیاست