رکوئیم زندگی به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت چهل و سوم :
هر چه به عرشیا مربوط می‌شد، من دوستش داشتم... یک کلمه نوشتم:«میام!»
دستی به مقنعه و پالتویم کشیدم و کلید انداختم و در حیاط را باز کردم. پاییز همان تک درخت داخل حیاط را هم خشکانده بود و سبزی به چشم نمی‌خورد.
با قدم‌های بلند و لبخندی که سعی می‌کردم روی لبم بماند و با اخم و ناراحتی حال دل شیوا خانم را بدتر نکنم، وارد خانه شدم.
صدای صحبت کردنشان می‌آمد... یک لحظه یاد تمام آن روزهای
لطفا صبر کنید...
کیمیا
1عالیه فقط اگه فضا سازی داشته باشه و اینکه راجب حال وهوا خانواده عرشیا و سروه بیشتر توضیح داده بشه جوری ک خواننده خودش رو جای سروه بزاره و توی فضای رمان غرق بشه و تمام افکار و احساسات سروه درک کنه