پارت صد و سوم :
دوباره خندید؛ مثل کشیدن تیغ روی آهن گوش خراش بود.
- اوه، چرا انقد می‌ترسی؟
جواب سوالش را هم می‌دانستم و هم نمی‌دانستم...
من تمام آن چند روز را با اضطراب گذرانده بودم، هر شب نصفه شب بیدار می‌شدم و به اتاقش می‌رفتم.
دست کمش گرفتم اما بعد از تمام آن اتفاقات از او می‌ترسیدم و حالا هم دلم نمی‌خواست به آن ترس اعتراف کنم.
نقطه ضعفم دستش افتاده بود ولی می‌خواستم این بار خودم
لطفا صبر کنید...
S
5اوفففففف این زرنیخ خیلی هیجانیه😜🤩