پارت پانزده :
در اتاق باز شد و پرستاری جوان و خوشرو وارد شد. لبخند ملیحی بر لب داشت. با نیم‌نگاهی به چهره‌ی خسته و در هم فرهاد لب باز کرد:
- پدر مهربون و نمونه قصد رفتن و استراحت کردن نداری؟
آمپولی را پر می‌کرد و همان حین به شیوا نگاهی انداخت. با همان لبخند ادامه داد:
- قدر این پدر رو خیلی باید بدونی. من اینجوری خیلی کم دیدم. تمام دیروز تا حالا اینجا بوده.
لبخند کج و نامحسوسی کنج لب فرهاد
لطفا صبر کنید...
دنیا
7عالی ♥️