بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت سی و ششم :
به محض ورودم بوی کافئین توی بینیم پیچید، مثل بوی قهوهٔ تازه دم بود که تموم اتاق رو در بر گرفته بود.
توی کف اتاق هیچ موکت با پوششی به چشم نمی‌خورد و از جنس همون سرامیک عجیبی بود که توی بقیه خونه به چشم می‌خورد، پرده‌ها کشیده شده بودن، چشمم به تختی خورد که وسط اتاق بود.
با قدم‌هایی لرزون به سمت تخت رفتم، در نور کم اتاق سایهٔ تاریکی دیدم که گوشهٔ تخت توی خودس جمع شده بود.
با تک
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۲۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
حوریا
10خدایی دقت کردین خیلی علاقه به حرف ک دارن همه اسماشون با ک😆😆