پارت نود و دوم :
دستهایم همانطور که او روی یک دست و پایم افتاده بود میلرزید...
با چشمهای از حدقه در آمده نگاهش میکردم.
نمیترسیدم... تمامش از درد بود.
نفس نفس میزدم و روی پیشانیام عرق نشسته بود.
سربازها به ترتیب و اول دختر بیهوش را از اتاق خارج کردند.
استفان دستم را گرفت و بلندم کرد.
- پاشو لاریسا، باید بریم بیرون.
به سختی بلند شدم و به او تکیه دادم.
دستش را محکم دÙ
مطالعهی این پارت کمتر از ۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۳۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
---
8می دونم سخته ولی تصور ذهنیم از اریسا خراب شد، یه نمه لوسه. وقتی شوهرش خودشو کنترل میکنه اونم باید بکنه وگرنه حق نداره ادعای ریاست کنه.
۵ سال پیشZ
5خیلی پارت کوتاه میزارید خوب اگه اینجوری پیش بره آدم از رمان زده میشه من خودم خیلی این رمان دوست دارم اما همش میام همینکه یکم خوندی میبینی پارت تموم شده خو آدم کم کم خسته میشه لطفا پارت بیشتری بزار🙏
۵ سال پیشسونیا
10خیلی کم نبود؟😐
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Dayana
1لاریسا به عنوان یه پلیس زیادی ضعف نشون میده مگه میشه تا حالا این چیزا رو ندیده باشه اونم یه همچین بازرس خبره ای