پارت نوزده :

دوروزی بود که تو اتاق خودم را حبس کردم،  لب به چیزی نزدم. هرچه زنگ در را زدند باز نکردم. 
از دنیا و آد م هایش سیر بودم،  کاش بگذارند به حال خودم بمیرم. الی دیگر تنهاس، الی دیگر کسی را ندارد...الی دوست دارد بمیرد...صدای زنگ در رو اعصابم بود، طولی نکشید که خونه ساکت شد...صدای کامیار را به خوبی از پشت در می شنیدم. 
_الی درو باز کن، الی از دست من ناراحتی؟ مادرم چیزی بهت گفته. الی خانوم؟ قرار ن

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۸۴۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • ...

    1

    لطفاََ عکس شخصیت کامیار بندازین🙏

    ۵ سال پیش
  • Zahra

    2

    عالی بود نویسنده جون 👏😍

    ۵ سال پیش
  • دخترک مرده

    3

    بسیار زیبا بود🌹🤗

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️