پارت صد و پنجم :
#میثم
- رنگ به صورت نداری، الانه که پس بیوفتیا؛ بیا این رو بگیر بخور!
آروم دستش رو پس زدم و درحالی که دل نگرون سرم رو بین دست‌هام می‌گرفتم لب زدم: نمی‌خورم!
نوچ کلافه‌ای کرد و درحالی که کیک و آبیموه‌ی توی دستش رو به بازوم فشار می‌داد غرید: د شدی مثل میت؛ همین‌طوری پیش بری بیشتر از ثمر باید نگران تو باشیما!
نگاه خسته و بی‌حالم رو بالا کشیدم و به چشم‌های نگ
لطفا صبر کنید...
