پارت صد و چهارم :
بی‌حرف فقط سر تکون داد که لبخندی بهش زدم و برای اینکه جو رو عوض کنم با شیطنت گفتم: حالا چی شد یهو تصمیم گرفتی اعتراف کنی؟
با صدای شیطون من شیطنت اون هم گل کرد و درحالی که بهم نزدیک می‌شد و دوباره تکیه به کابینت زندانی‌ام می‌کرد لب زد: آخه دیدم یه نفر انگار خیلی دلش می‌خواد آشتی کنه... اومدی بودی اتاقم برای چی؟
سرش رو جلوتر آورد و با شیطنت دستم رو روی گونه‌اش گذاشت و زمز
لطفا صبر کنید...
