پارت صد و سوم :
یه تای ابروش رو بالا انداخت و درحالی که ضربه‌ای به پیشونی‌ام می‌زد گفت: مغز تو معیوبه، تقصیر منه؟
حرصی خودم رو عقب کشیدم و همون‌طور که با پشت دست چشم‌هام رو می‌مالیدم لب زدم: ولم کن!
متعجب ازم فاصله گرفت و یه چند لحظه‌ای گیج نگاهم کرد که در آخر طاقت نیاورد و مظلوم گفت: نیاز تو به من شک داری؟
کپ کرده دستم رو پایین کشیدم و به قیافه‌ی منتظرش نگاه کردم که وقتی دید جوا
لطفا صبر کنید...
