بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت سی :
توی تاریکی مقابلم پیچید و برخلاف تصورم صدای خندهاش توی اتاق اکو شد؛ توی تاریکی احساس کردم که با خنده انگشت اشارهاش و جلوی صورتم تکون داد.
- من و از چی میترسونی بچه؟ فکر کردی این حرفها نجاتت میده؟
با حرص گرفتم: شاید من و نجات نده اما یه روزی تو رو به فنا میده، شک نکن!
باز هم خندید، انقدر که به حرفهام شک کردم؛ شاید هم برای اون در حد یه جوک تمسخرآمیز بودن...
نفسم و با ناام
مطالعهی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۳۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
فری
0من از اراد خوشم میاد😂
۵ سال پیشسوگند
7چرا آراد انقدر بده؟؟ بجهی اینکه جواب خوبیش رو بده داره اذیتش میکنه😔و ممنون از نویسنده عزیز
۶ سال پیشسحرجون
13اون قسمت اینه رو خوب اومد😃😃😃😃😃😃😃😃😃😃❤️ممنون از رمان خوبتون:/🙂🙂🙂🙂❤️❤️❤️😐😐
۶ سال پیشYasi
9نمی دونم چرا دیگه دلم نمیخواد بخونم ... نمیشه عم نخونم .... دوراهی سختیه😔😣
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

حیدری
2عالی