بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت بیست و نهم :
با قدمی که به جلو برداشت، نیمهای از بدنش در تاریکی فرو رفت و نوای ترسناک و بدون ملایمت صداش توی گوشم پیچید: داشتی میگفتی خانم دکتر، ادامه بده...
آب دهنم و قورت دادم اما نتونستم تکون دیگهای بخورم یا اراجیفم و ادامه بدم.
- که داداشت سرهنگه؟ لابد باباتم وزیره، مامان جونتم سیاستمداره و الان کل کشور دنبالت میگردن؛ پس اون دختر کوچولوی احمق و سربههوای یتیمی که جز یه مامان علیل Ù
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۳۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
سحرجون
14عاقا پشمام کفبر شدم ع حرفاش😂😂😂😂😂😂😂😂😃😃😃😃😃😃😃😃❤️ممنون عز رمان خوبتون😃😃😃❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
۶ سال پیشمریم گلی
6بیچاره رها ولی نباید خواهر اون دوتا رو می کشت ولی همیشع بی گناه ترین آدمای قصه اسیب می بینن😔مچکر از رمان عالی تو
۶ سال پیشبرگزیده
14ای جان😀کیف کردم با دیالوگش😅😂
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

فری
0جوووونز😲😂