پارت شصت :
برعکس نریمان، من با درک پایین و کاملا بیشعورانه، بدون اینکه خبر بدم در رو بی‌هوا باز کردم که وحشت زده از این عمل ناجوانمردانه من داد بلندی کشید و کتابش رو توی بغلش قایم کرد.
متعجب از کارش، با چشم‌های ریز شده، دو تا تقه به در زدم و گفتم: میشه بیام تو؟
آب دهنش رو صدا دار قورت داد و درحالی که هنوز روی کتابش پهن بود با حرصی پنهون لب زد: تویی؛ یعنی ذاتاً الان تو هستی داداش!
از
لطفا صبر کنید...
