پارت نوزده :
#معراج
کلافه از صدای موزیک و تجمع آدم‌های دور و برم، لپ‌هام رو باد کردم و سرم رو به مشتم تکیه دادم که با سقلمه مامان بادم خالی شد و نگاهم سمتش برگشت؛ حرصی دست‌هاش رو مشت کرد و همون‌طور که چپ چپ نگاهم می‌کرد گفت: نکن معراج؛ مگه بچه دو ساله‌ای؟ زشته آبرومون رفت.
تخس به دماغم چین دادم و بی‌توجه به مامان دوباره لپ‌هام رو باد کردم که مهرسا کنار گوشم خم شد و همون‌طور
لطفا صبر کنید...
