رکوئیم زندگی به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت هفده :
با یادآوری چیزی مانند برق گرفتهها از جایم پریدم.
مامان از این تغییر حالتم در شوک مانده بود.
مانتو، شال و شلواری را از کمد بیرون کشیدم که مامان جلو آمد.
- چیکار میکنی؟
اشکهایم یک لحظه هم بند نمیآمدند.
انگار قلبم را سوراخ کرده بودند و کسی نمکدان به دست، داشت روی زخمش نمک میپاشید.
- باید برم، برم خونهشون.
نفسی گرفتم.
- مامان میری بیرون لباس عوض کنم؟
مل
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۶۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
نم
1کاشکی ج میداد 😪 رمان عالی ترین هس😍
۵ سال پیششانلی
6اخییی سروه بنده خدا😭😭😭
۵ سال پیشآرزو
4چقدر کوتاه اخه☹️☹️
۵ سال پیشیاس
8ای کاش به تماسش جواب میداد
۵ سال پیش...
11از تماسهایی که عرشیا به سروه زده مضنون به قتل عرشیا شد
۵ سال پیشHasti
14آخی سروه دلم براش سوخت ولی خب سروه اون شب رو که عرشیا رو کشتن خونه بوده بعد چجوری مضنون به قتل عرشیا شده
۵ سال پیشفریبا
19این خیلی عادیه که از سروه بازجویی کنن
۵ سال پیش---
18احتمالا به خاطر همون قضیه ی *** و پستی که نگف چیه و فرستاد گفتن مضنونه به خاطر مسائل شخصی، اوناام نمیدونن که دیشب خونه بوده
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Faezeh
0همه اینااوک ول سروه گناه داره طفلی سخته واقعا