بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت بیست و یک :
یه دور چرخیدم و به بچهها نگاه کردم که هر کدوم به طرفی رفته بودن؛ برعکس من انگار راحت بودن و هیچ چیز عجیبی نمیدیدن.
با اعصابخوردی از بین جمعیت رد شدم و خودم و به کاناپهٔ سراسری انتهای سالن رسوندم.
نگاهی به دالیا انداختم که نیومده خودش و به یکی انداخته بود و وسط بود.
رانیا و نگار هر کدوم یه گوشه قر میدادن اما خبری از ترلان و الهه نبود.
اینا دنبال شوهرن وگرنه کی از این جیÙ
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
Fatemeh
7عالی و هیجااان انگیز بود😊 لطفا چندتا پارت پشت سر هم بزارید و مارو راحت کنید👌😕
۶ سال پیشسوگند
5خیلی کنجکاوم🥺🥺
۶ سال پیش¥
7عالیه شده ولی من تا فردا پس میزم از کنجکاوی😅
۶ سال پیشAzin
20وای خیلی کنجکاو شدم بقیشو بدونم الان تا پارت بعدی طلف میشم از فضولی احساس میکنم تو اون اتاق یا اسلحه دیده یا یه جسد ک انداخته بودنش اون تو یا اون مرده ک اونشب نجاتش داده بوده
۶ سال پیشAzin
15اون تیکه آخرم ک با اون مرد برخورد کرد احساس میکنم آراد یا کرم پور 🤔 ولی خیلی رمان عالیه عاشقشم👌🏻❤️🌹
۶ سال پیشN
4عالی
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

سحرجون
7بنظرم شاید یع نفرو دیدع ک سلاخی شدع تو اتاق واسع این ترسیدع😃😃😃🙁🙁🙁🙁🙁🙌ممنون از رمان خوبتون💖💖💖💖