بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و بیست و پنجم :
زانوهام سست شدن و همراه اشک‌هایی که از چشم‌هام سرازیر می‌شدن، روی زمین سقوط کردم.
روی زانوهاش نشست و دستش رو نوازش‌وار روی گونه‌م کشید.
- یادت باشه قول دادی گریه نکنی!
با بهت بهش نگاه کردم که لبخند کمرنگی زد و گفت: این هم از آخرین چیزی که باید بهت می‌رسوندم، دیگه با برادرم بی‌حساب شدم!
راستی... تو که فکر نمی‌کنی من مادرت رو کشتم؟
با چشم‌های اشکیم بهش نگاه کردم و سری ب
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۳۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
افسون
2سلام گلم با اینکه من دیر رمانتیک و خوندم واقعا بهت تبریک میگم و خوشحالم که تونستم مطالعه کنم تک تک کلمات یه آدم از درون ناامید ولی خوب و تاریک رو خیلی ملموس نوشتی خیلی آفرین داری همون شیطان درون یک قدم تا هر کسی فاصله داره فکر می کنیم ما بهتر بودیم اما در زمان و مکان درست نه فکر نکنم برتری باشه 🤗
۹ ماه پیشFatemeh
7وایییی حتی به عشقشونم اعتراف کردن این ینی چی؟ ینی قرار نیس همو ببینن؟ اینجوری ک من دق میکنممم..آراد تو حق نداری بمیری زن و بچت چشم به راهت ان، بخاطر اونا برگرد...💔
۵ سال پیشسارا
4خدانکنع آراد بمیره نه آراد حق ندارع بمیره
۵ سال پیش،
2میشه عکس شخصیتا رو بزارید
۵ سال پیش؟
4از کجا معلوم هردوشون بمیرن نه اونجوری دلارا تنها میشع😪😕
۵ سال پیشهلیا
12شاید اینم یک کاسه ای زیر نیم کاسش داره.. نکنه تیر خورد رها؟؟🤔 اخه گفت بوی خون و..😕 پس دلارا چی میشه؟ پس بالاخره از یه چیز ترسید اونم اینه که نکنه یه وقت رها دوسش نداشته باشه! آفرین نویسنده👌🌺🍃
۵ سال پیشارام
12ههقق خدانکنه آراد بمیره ننننههه
۵ سال پیش/♧
17🥺وایییییییییی خدا خیلییییی ضدحاله اگه یکیشو بمیرهههههه
۵ سال پیشSaghar
9ینی آراد واقعا میمیره؟🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
پرواز
0هرچی بگم کمه نویسنده خیلی تلخ نوشتی 🥺 یعنی یه جوری نوشتی که هیچ نمیتونم از فکر این که چه دردی را دارن تحمل میکنن بگم 🥹 باتمام تلخی هاش خیلی رمان قشنگیه 🌹