منفی چهار (4-) به قلم مرجان فریدی

پارت دوم :

بابا عصبی دادی زد ک هردوشون ترسیده ساکت شدن۔
-هیس۔۔۔صداتون و نشنوم۔۔۔نورتن فوری از خونه نازی برو بیرون۔
نورتن خانوم به سختی بلند شد و فین فین کنان از کنار بابا رد شد و از خونه رفت بیرون۔۔
آیلی پشت سر مامانش فوری دویید و از خونه رفت بیرون۔
بابا کلافه به اطراف چشم دوخت۔
-قفل بزن به خونت که اونم نیاد۔۔۔لباساتم جمع کن باهاشم دهن به دهن نشو۔
عصبی زمزمه کرد۔
-توبه خدایا توبه۔
با غضب از خونه خارج شد و در و محکم بست۔
با چشمای گرد برگشتم سمت مامان۔
موهاش و عقب روند و با حرص به من گفت۔
-بیا برو تو ام جلو چشمم نباش۔
با دهن باز نگاهش کردم۔
-بشکنههه این دست که شکرررر نداااره!
کمی خیره نگاهم کرد:
-اون نمکه نهال نه شکر!
متفکر نگاهش کردم۔
-عه؟ جدا!
با تاسف نگاهم کرد و بلند شد و درحالی ک فحشای مثبت هیجده زشت ناجور حواله نورتن خانوم میکرد خم شده بود لباساش و از رو زمین جمع میکرد۔
حوصله نداشتم فحش جدید یاد بگیرم۔
بلند شدم و به سمت اتاقم رفتم۔
وارد اتاقم شدم و بی حوصله کت جین مشکیم و دراوردم و پرتش کردم روی تختم۔
یه لحظه از جلوی آینه رد شدم که با دیدن یه جن مشکی جیغی زدم و خودم و پرت کردم رو تخت۔
مامان با وحشت در اتاق و باز کرد۔
-چیشده!
به اینه اشاره کردم۔
-چ۔۔۔چیزه۔۔۔خودم و دیدم ترسیدم۔
با دهن باز نگاهم میکرد۔
-اره خب مثل جنا ارایش کن و تیپ بزن بعد از خودت بترس۔
قیافم و مچاله کردم:
-نخیرررر واسه این ترسیدم که موهام و  انگار برق گرفته خط چشمم ریخته به لطف نبرد تو و هووت۔
مامان با تاسف نگاهم کرد و به سمت در چرخید۔
-مامان رفتی در و ببند۔
سر تکون داد و از اتاق خارج شد۔
با دهن باز به در نیمه باز زل زدم۔
الان چرا نبست؟
الان چرا واقعا چرا؟ خدایا من و مرغ کن شاید یه خروس بیاد بگیرتم چند تا جوجه به دنیا بیاریم خوشبخت شم راحت شم۔
به شکمم زل زدم۔
نه نه۔۔۔خدایا مرغم نکن۔۔۔این طوری روزی ده تا تخم باید بزارم۔۔۔پاره میشم۔
متفکر گفتم:
-خدایا کِرمَم کن۔۔۔هم راحته هم کل عمر میخورم میخوابم۔۔۔اینم خوبه۔
مثل برق گرفته ها گفتم:
-وای نه۔۔۔اگه یه وقت کِرمِ ماتهت شم چی!
از اون کرما ک تو بدنه!
جیغ زدم:
-نههه
صدای داد مامان و شنیدم:
-نهال دهنت و میبندی یا ببندم؟
فوری به سمت در رفتم و در و بستم۔
نفس عمیقی کشیدم۔
ترسم از این بود که بقیه بفهمن اخراج شدیم۔
به دیوار مشکی اتاقم زل زدم۔
بزرگ ترین عکسی ک چسبونده بودم۔
عکس سیاه سفید معروف ترین و بزرگ ترین دفتر روزنامه استانبول بود۔
چه قدر پاره شدم که قبول شم و نگم بهتره!
مثلا برای پیدا کردن یه خبر جدید هفتاد و دو ساعت دم خونهِ یکی کمین کردم۔۔۔
تو سرما نخوابیدم۔۔۔
یه سگ ولگرد رو کفشم شاشید۔۔۔
دسشوییم یخ زد۔۔۔
اب دماغم رفت تو دهنم۔۔۔
تا فقط به عکس کوچولو از یارو بگیرم!
تهش چیشد؟
ایلی خانوم گند زد به دار و ندارم۔۔۔
باعث شد اخراج شم۔
تصمیمم و گرفتم۔
فردا میرفتم دفتر۔۔۔نمیزارم اخراجم کنن
به همین خیال باشن!
به سمت پنجره رفتم۔
کنار پنجره نشستم۔
تار عنکبوتای نخی و تزئینی و کنار زدم۔
به ماه زل زدم۔
دهنشون و صاف میکنم۔۔۔به من میگن نهال۔۔۔
***
نفس عمیقی کشیدم۔۔۔برو که رفتیم۔
با نگاه به اطراف اروم اروم درحالی ک رو پنجه پام راه میرفتم وارد ساختمون شدم۔
کولم و محکم چسبیده بودم۔
صبح مخفیانه از خونه خارج شده بودم تا فضول خانوم نفهمه۔
با اتوبوس اومده بودم۔
نگهبان خم شده بود با طی قهوه ای که ریخته بود روی زمین و تمیز میکرد۔
نفس نفس زنون اروم از نگهبانی رد شدم۔
دوییدم سمت اسانسور۔
سعی میکردم طبیعی رفتار کنم تا کسی بهم شک نکنه۔
فوری دکمه اسانسور و زدم۔
درای اسانسور باز شدن۔
فوری مجله دستم و بالا اوردم و جلوی صورتم گرفتم تا چهرم دیده نشه۔
اونایی ک تو اسانسور بودن اومدن بیرون۔
فوری رفتم داخل و دکمه رو زدم۔
اخیش۔۔۔
کارت ورودیم و ازم گرفته بودن۔بدون اون نمیتونستم وارد شم۔
از اسانسور اومدم بیرون۔
به ساعت مچیم زل زدم۔
حدسم درست بود۔چشم نزنم خودم و چه قدر من باهوشم۔ای خدا رو زمین حیف شدم۔
همه دور میز بوسه جمع شده بودن۔
آسلی داشت ازشون خبرا رو میگرفت۔
با سرعت اروم اروم به سمت دفتر رئیس رفتم۔
نفس نفس میزدم۔
راه رو رو پیچیدم۔
چرخیدم و به عقب زل زدم۔نه کسی نبود۔
خودمم و خودم۔۔۔اینم از ماموریت هیج مزاحمی ام نی۔۔۔
محکم از پشت خوردم چیز نرمی و تق صدایی اومد و تعادلم و از دست دادم و افتادم۔
با دهن باز ب اطراف زل زدم۔
وسط دفتر رئیس پخش زمین که نه۔۔۔روی ما تهت یکی افتاده بودم۔
برای بلند شدن دستم و رو پشتش گذاشتم ک جیغی زد۔
-دست نزن به پشتم۔۔۔
با ترس از جام پریدم۔
با بهت چرخیدم۔
-آیلی!
احمق پخش زمین شده بود۔به پایین تنه اش زل زدم۔اوق روی این افتادم؟
دستام و به  شلوار جین مشکیم مالیدم۔
ایی۔۔دستم به دمبل چه اش خورده بود۔۔۔
ایی۔۔۔ایی۔
رئیس و اونی ک تو دفترش بود با دهن باز مارو نگاه میکردن۔
آیلی به زور از روی زمین بلند شد
نقشم نقش بر اب شده بود۔
اینم اومده بود دم دفتر و حتما فال گوش وایساده بودع منم با ما تهتم خوردم به ماتهتش۔ماتهت در ماتهت شده جنگ هسته ای اتفاق افتاده و بوم۔
آبرومون رفت۔
-میشه بگید چه خبره؟
به رئیس زل زدم مثل قطار مخش انگار سوت میکشید در این حد عصبی بود۔
پسر مقابلش عصبی بی توجه به ما رو به رئیس گفت:
-بابا من و دیوونه نکن یعنی چی این مسخره بازیات۔۔۔نمیتونی  مجبورم کنی بیام تو این خراب شده!
اصلا انگار الان ما مهم نبودیم۔
خیارم حسابمون نکردن۔
رئیس با حرص داد زد:
-همین که گفتم۔۔۔از ارث محرومی۔۔۔دو تا ماشینت و میگیرم خونت و ازت میگیرم۔
با چشمای گرد به پسر زل زدم اخی دارع میره قاطی باقالیا۔
حیف شد طفلی بخت برگشته۔
پسر با حرص به صندلی جلوی پاش کوبید ک صندلی به پای من خورد۔
با درد گفتم:
-اووویی۔
پسر با حرص رو به من گفت:
-هیس!
برگشت سمت باباش:
-بابا تصادف بود دیگه پیش میاد۔۔۔
آیلی اروم گفت:
-عجب شانسی چه موقعیتی ام اومدم!
رئیس کروات قرمز رنگش و شل کرد و داد زد:
-آردا زدی به زنه افتاده بیمارستان۔۔۔خصارت ماشینت اندازه یک سال  حقوق یه ادم معمولیه۔۔۔بسه دختر بازی و خوش گذرونی بسه از دماغت میکشم بیرون همه اینا رو۔
به بینی کوچیک پسره زل زدم۔۔۔خب بینیش کوچیکه ها حیفه پاره میشه بکشی بیرون!
ای بابا۔۔۔
انگار اسمش آردا بود۔
با حرص سوی شرتی ک رو دستش بود و انداخت رو صندلی و با حرص گفت:
-چی کار کنم بابا۔۔۔چی کار کنم دهنم و سرویس کردی۔
اروم و معصومانه گفتم:
-رئیس۔
عصبی به سمتم چرخید که با ترس خفه شدم و یک قدم رفتم عقب۔
-چیه؟ چیههعهه؟ چی شدهه؟
با غضب زیر لب گفتم:
-گربه مرده حلوا شده۔
آیلی برای این ک رئیس صدام و نشنوه سریع گفت۔
-اقا آلپ تورو خدا قول میدم دیگه با این دعوا نکنم۔
برگشتم سمتش:
-این درختهِ گلابی!
ادام و دراورد ک با حرص گفتم:
-میدونیم میمونیا نیاز نیست با رسم شکل نشون بدی۔
آیلی با غیض با چشم به انگشت وسطش اشارع کرد طوری که بقیه نبینن۔
کولم و سمتش پرت کردم:
-انگشتت و بکون تو سوووراخِ۔۔۔۔
آیلی سریع سمتم خیز گرفت:
-بگو۔۔۔بگو اگه جرعت داری بگو۔۔۔رئیس ببینید چه بی تربیته۔
اداش و دراوردم:
-سوراخ دماغت۔۔۔آدم تو افتابه خفه شه این قدر منحرف نباشه۔
به سمت رئیس چرخیدم که با دیدن چهره کبودش دهنم بسته شد۔
پسرشم با چهره مچاله نگاهمون میکرد۔
انگار خل و چل دیده۔
نفس عمیقی کشید۔
-برید بیرون دو دقیقه وقت هست واسه اومدن من الان کار دارم با بابام۔
رئیس عصبی به سمتش چرخید۔
-من اصلا دیگه حرفی ندارم۔۔۔برو بیرون آردا۔۔۔گمشو۔
آردا با حرص داد زد:
-نمیتونی همه چیم و بگیری۔۔۔
رئیس به سمتش خیز گرفت:
-گمشو بیرون لات شده واسه من۔۔۔بیا برو پسرِ یامانا رو ببین۔۔۔چه خبری پیدا کرده۔۔۔تیتر اول گذاشتنش۔۔۔ترکونده۔۔۔بعد تو این همه سال درس خوندی که با ماشینت دختر سوار کنی هولِ خراب!
سرفه ای کردم۔۔۔آخ آخ۔۔۔چه بحث سمی شد۔
آیلی اروم گفت:
-رئیس تورو خدا من و برگردونید۔
بنده خدا گیج شده بود به حرف کی گوش بده۔
نفس نفس میزد۔
آردا کلافه چنگی به موهاش زد۔
-باشه بابا میام سر کار۔۔۔میام اینجا۔۔۔میام ولم کن!
رئیس قرمز شده قهقهه زد۔
-م۔۔۔میای سر کار؟ ب۔۔۔همین خیال باش۔
نفس عمیقی کشیدم۔
خدایا چی بگم۔۔۔
-حرف آخرمه سه تاتون برید بیرون۔۔۔زود!
گیج به در و دیوار دفتر نگاه میکردم۔
باید یه چیزی باشه۔۔۔
پشت میز نشست و عصبی درحالی که پوشه مقابلش و باز میکرد گفت۔
-همه دارن میرن جلو۔۔۔دارم نابود میشم۔۔۔خبرامون چرت شده۔۔۔این از پسرم این از کارکنام۔۔۔برید بیرون۔۔۔زود
لب گذیدم۔۔۔
آردا عصبی خم شد سوی شرتش و برداشت و به سمت در رفت۔
-یه ماااه!
رئیس سر بلند کرد و خیره نگاهم کرد۔
-چی یه ماه؟
هعی خدا خودت کمک کن ضایعم نکنه۔
-یه ماه فرصت بدید۔۔۔بهترین خبرِ تاریخ این دفتر و براتون بیاریم۔۔۔هر کس جدا تلاش کنه۔۔۔یه خبر بمب۔۔۔که دوباره دفتر و ببره اوج
بعد شما انتخاب کنید ک کی بمونه!
رئیس با تردید نگاهم میکرد۔۔۔آفرین چاقالو۔۔۔افرین۔۔۔قانع شو۔۔۔
داشت فکر میکرد۔
آیلی جلو اومد:
-لطفا قبول کنید دیگه۔۔۔
صدای قدمایی و از پشتم شنیدم۔
کنارم قرار گرفت۔ یکم قد کوتاه بودم سرم و رو به عقب خم کردم تا ببینمش۔
-منم میخوام۔۔۔منم هستم!
با بهت به پسره زل زدم۔
عجب! خوب بود نگفتم بریم گ۔۔۔وه بخوریم
همه سریع خودشون و انداختن وسط۔
والا به خدا از افکار و هوش والای من استفاده میکنن۔۔۔تا کی سو استفاده؟ نهال حرمت داره نه لذت۔۔۔
ربطی نداشت؟ اره واقعا ربطی نداشت۔
-باشه! ولی تا اون موقع چشمم بهتون نیفته۔
آردا انگشت سبابش و سمت باباش گرفت:
-ولی یادت باشه اگه تونستم باید همه چیم و بهم برگردونی۔
رئیس با خنده گفت :
-میخوای با تاکسی بگردی دنبال خبر؟
چشمکی زد و سوییچ مشکی رنگی و از جیب جین یخیش بیرون اورد۔
-موتورم و ک خودم خریدم نمیتونی بگیریش!
رئیس با اخم نگاهش کرد۔
پسرش عقب عقب رفت و چشمک زد:
-ماه دیگه میبینمت تپلو۔
رئیس قرمز شده از پشت میز بلند شد۔
-با من درست حرف بزن پسره خر۔۔۔
جلوی خندم و به زور گرفته بودم۔
پسرش سریع دویید رفت بیرون۔
نیم نگاهی به آیلی خره انداختم۔
اونم چشماش و برام لوچ کرد و تشکری کرد و از دفتر رفت بیرون۔
-نا امیدتون نمیکنم۔۔۔
با دهن باز نگاهم کرد۔
-من اصلا به تو امیدی ندارم!
دهنم و بستم۔
بیا یه بار خواستم مثل فیلما حرف بزنم رید بهم۔۔۔خدایا بسه دیگه۔۔
فوری کولم و از زمین برداشتم مجله ای ک از دستم افتاده بودم برداشتم۔
در و باز کردم ک صداش و شنیدم۔
-نهال۔
برگشتم و نگاهش کردم۔
-با آردا۔۔۔لج بازی نکنی۔۔۔سر هیچ موردی۔۔۔به خواهرتم بگو۔۔۔پسر من از شما بد تره۔۔۔جنگ جهانی میشه از من گفتن!
ابروهام بالا پرید چشمک زدم۔
-اووکی۔
در و بستم و اومدم بیرون۔
خنده ترسناکی کردم۔
-هاهاها۔۔۔من بد ترم!