پارت صد و نود و دوم :

- نمی‌خوای چیزی بگی؟
آب دهنم رو قورت دادم و با صدای ضعیفی گفتم: مثلأ چی؟
- چیزی هست که بخوای بهم بگی و نتونی؟
لب‌هام اومدن باز شن و همه چیز و بهش بگن اما نتونستم، ترس اجازه نداد.
- نه...
- خوبه!
اون حق نداشت از وجود بچه‌ای که داشتم می‌کشتمش باخبر بشه؟... با یادآوری آخرین نگاه و حرف‌های کینیس لب‌های باز شده‌م رو دوباره بستم.
قسمت تاریک درونم خوشحال بود که آراد هیچ دلبسØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۹۶۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • رزا

    4

    حتی الانم اگر می گفت بهتر بود از جدایی

    ۵ سال پیش
  • Dala

    2

    اگ می گفت هم تضمینی نبود که اراد ببخشتش شتید حتی بدتر میشد

    ۵ سال پیش
  • *دلارام*

    2

    من فقط چند پارت اولو خوندم و دیدم پیش روانشناس خاطراتشو میگه از ترس اینکه رمان پایان تلخ باشه نخوندم میشه بگید تا اینجا ک خوندید به نظرتون تلخ تموم میشه یا نه و ارزش خوندنو داره؟!

    ۵ سال پیش
  • من...

    2

    هروقت میام این رمان یا رمان حکم کن و بخونم استرس میگیرم 🙄😑

    ۵ سال پیش
  • مهسا

    6

    استخاره میکنه😑

    ۵ سال پیش
  • ازی

    4

    ممنون نویسنده جان حداقل متن رمانو طولانی تر کنید ی روز منتظر میمونیم برا ۲ دیقه😓

    ۵ سال پیش
  • آرام

    7

    اه رها بگو و همه رو راحت کن

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️