بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و هفتاد و ششم :
به آینه نگاه کردم و قطره اشکی که به‌خاطر خط چشم کشیدن اختیارش و از دست داده و روی گونه‌م سرازیر شده بود و پاک کردم.
نفس عمیقی کشیدم و به تصویر خودم توی آینه نگاه کردم.
حرف‌هام و توی ذهنم مرور کردم و تلاشم رو وقف به دست آوردن اعتماد به نفس و روحیه‌م کردم.
نه، الان وقتش نیست رها! الان نباید بشکنی، هر اتفاقی هم که بیفته نتیجهٔ اعمالت نخواهد بود انعکاس نیت و پاکی قلبت رو نشون میده پ
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۸۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
هستی
2رو به مهر میرسوندم بدون وجود رها