بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و هفتاد و پنجم :
بعد از چک کردن پلک‌ها و اطمینان از خواب بودنش از روی تخت بلند شدم و چرخی توی اتاق زدم.
حرف‌های کرم‌پور رو توی ذهنم مرور کردم.
« توی یه جعبهٔ فلزی مشکی با خطوط طلاییه، روی بدنه‌ش با زبون یونانی نوشته شده و یه کریستال تیره روی کلاهکشه. »
شروع به گشتن کمدش کردم و لباس‌هاش و زیر و رو کردم.
با ترس اسلحش و بالا و پایین کردم، ایشی گفتم و شوتش کردم تو انتهای کمد.
من که می‌دونم می
لطفا صبر کنید...
******
3خیلی خیلی قشنگ بود 🤩🤩🤩🥰🥰🥰