نفس هایم به قلم الهه محمدی
پارت صد و هفتاد و پنجم :
-بله! بفرمایید.
-چقد خشن. ترسیدم. عین رئیسایی چرا بابا؟
با شنیدن صدای نفس خستگیاش درآمد. همیشه او برایش آب بود و آرامش:
-ما واسه شما در باز کنیم دخمل. با غریبهها خشک و خشنیم.
نفس حرصش گرفت. خواست بگوید " حالا دیگه مامانم غریبه شده؟" اما با دیدن مادرش که داشت نگاهش میکرد، حرفش را خورد. اما طوری حرف زد که میدانست پدرش متوجه میشود دارد بهش کنایه میزند؛
-من فک ک
لطفا صبر کنید...
