پارت صد و هفتاد و چهارم :



وارد اتاق که شد، احمدرضا مقابلِ ماکتِ بزرگ و زیبای کارخانه ایستاده بود و داشت تماشایش می‌کرد. شدیدا هم در فکر بود:
-به‌به! آقای مطهری. دیر به ما رسیدی مهندس!
احمدرضا از حال خودش جدا شد. کُرنشی مقابل آرش کرد و نگاهی یواشکی به حنانه انداخت. نمی‌دانست دخترِ همراهِ مدیریت داخلی کارخانه کیست که دست راست او ایستاده و دارد بر و بر نگاهش می‌کند:
-سلام قربان! اینم از بداقبالی ما

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶ ساعت پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️