ساقیا به قلم معصومه ابدالی
پارت هفده :
برای آبان این شب، فقط شب نبود؛ نقطهی سنجشِ خودش بود! که وجدان به سیاهیِ آسمان میباخت یا از نگینِ ماه در قلبش تقلب میگرفت برای روشن نگه داشتنِ خود؟
ماهی که تا این لحظه به نظر میآمد حاکمِ آسمانِ تیره و تارِ وجدانِ آبان بود، جایی میانِ سقفِ بالای سرِ او رُخ نمایان کرده و عینکِ نورانیاش را دست به دست از خورشید گرفته و بر دیده نهاده، چشمش روشن! خانهای ویلایی با نمای سفید و دیو
لطفا صبر کنید...
