نقش منفی به قلم حدیث افشارمهر
پارت هفتاد و یک :
اولین گوی رو برداشتم، دلم لرزید. پلکام رو محکم فشردم و لبم رو گزیدم. حس می کردم جیگرم درحال تیکه پاره شدن بود. نمی تونستم چشمام رو باز کنم، اما باید می کردم. باید می کردم و به تاوان گناهی که مرتکب شدم چشم می دوختم. سایکو، همون کارمایی بود که همه ازش دم می زدن. دست و پا در اورده بود و درحال نابودی هر آن چیزی بود که دوستش داشتم.
چشمام رو به زور باز کردم. به برف هایی که توی گوی می چرخیدن چشم دو
لطفا صبر کنید...
