پارت هفتاد و دوم :

حس کردم گونه هام از خجالت سرخ شدن. اما بهتر از این بود که بگم با چهار تا قرص اعصاب، خودم رو ترکوندم. الان اصلا حوصله ی اون رو نداشتم. پس چشمام رو توی کاسه چرخوندم و گفتم:
-فعلا آدام. بعدا می بینمت.
و منتظر جوابش نموندم و خودم رو جلوی در سلول سایکو رسوندم. نفسم توی سینه گیر کرده بود و قلبم تند تند می زد. احساس می کردم دنیام به پایان رسیده و چشمام سیاهی می رفت. با صدای آهسته ای غریدم:
-ام

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴ ساعت پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • دختر صحرا

    0

    بنده خدا نمی دونی چندبار تاحالا اومده اتاقت

    ۳ ساعت پیش
  • دختر صحرا

    0

    واقعا عاشقشه ولی طرز ابرازش فرق می کنه

    ۳ ساعت پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️