گلباش به قلم سمیه نوروزی
پارت صد و نود و نهم :
- لوین؟! اصبر.¹
با تکان سر به سمتم اشاره کرد.
-شیل السِرُم مالتها، ترجع للزنزانة. ²
- بس العقید أبو فتح کال تبقى هنانة لحد ما تتحسن حالتها.³
- أبو فتح راح، هسه الدور إلی، وآنی أکلک شتسوی.⁴
دکتر نفسش را آهسته بیرون داد و بی‌هیچ حرف دیگری کنار تخت آمد. چسب پشت دستم را با دو انگشت گرفت، سوزن را آرام از رگم بیرون کشید، پنبه را روی جای آن فشرد و چسب نازکی رویش چسباند. ابوظا
لطفا صبر کنید...
..م
1اینجا دیگه کدوم جهنمی بود،ابنا کی بودن،خدا کنه مثل خودش عوضی نباشن 🥺