گلباش به قلم سمیه نوروزی
پارت صد و نود و هفتم :
انگار مشت یا کف دستی به در یا دیوار کوبیده شد.
- لیش لهسه ما خبّرتنی؟¹
- سیدی، آنی بلّغت أبو ظاهر. ²
صدای قدمها نزدیکتر شد، کسی کنارم زانو زد و دو دست محکم بازوهایم را گرفت و تکانم داد. پلکهایم به زحمت از هم فاصله گرفتند. همهچیز تار بود، فقط هالهای تیره بالای سرم دیده میشد. خواستم نگاهش کنم، اما سنگینی پلکها دوباره بر من غلبه کرد و آخرین چیزی که حس کردم، فشار ان
لطفا صبر کنید...

..م
1بخوادم نمی تونه همکاری کنه چون چیزی برای گفتن نداره،مگه ابنکه منظور دیگه داشته باشه از همکاری 😠