گلباش به قلم سمیه نوروزی
پارت صد و نود و چهارم :
سرم را بالا آوردم و مستقیم به چشم‌هایش نگاه کردم.
- ما اون چیزی که شما فکر میکنید نیستیم.
پوشه را از زیر بغلش بیرون کشید و با لبه‌ی آن، آرام روی شانه‌ام زد.
- اینجا یه چیز دیگه نوشته.
پوشه را باز کرد، نگاهی به برگه‌ی رویی انداخت و سرش را بالا گرفت.
- نوشته، توی کوت سید نعیم اسیر شدی. کُرد هم که هستی...
پوشه را بست و سرش را کمی کج کرد.
- یه زن کُرد، توی اهواز، وس
لطفا صبر کنید...
..م
1بدجور توی دردسر افتادن،اینا هرچی دلشون می خواد تو پروندشون می نویسن،موندم اصلا چرا می نویسن،اسیر کردن و می کشن دیگه،می خوان خیلی اتفاقی یکی از تخیلاتشون واقعی بشه 😠