پارت دویست و ده :

مهران می‌خندد و دفترچه کوچک با مدادی را دست او می‌دهد:
- من هنوزم آروم نیستم...درد گیسو هیچ وقت خاک نمیشه؛ ولی با گرفتن زندگی اون آدمم دردی از من دوا نمیشه...من فقط حسرت دیدن دوباره گیسو رو دارم نه کشتن اون آدم! ولش کردم تا چشما و صدای گیسو رو یادم نره...جاش رو نفرت نگیره...جاش رو حرص نگیره! صدای گیسو و نگاهش هنوز برام سفید و پاکه...تو هم خودت رو خلاص کن از تموم گذشته...تموم مدتی که اون تویی هر

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۱ دقیقه پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️