این شهر شاهد بود به قلم حنانه بامیری
پارت هفتاد :
***
- امکان نداره. اصلاً حرفش هم نزن.
تیغه‌ی صدا از میان دندان‌های به هم فشرده‌اش بیرون پرید؛ کوتاه، خشک و لبریز از خشم مهارشده‌ای که به دیواره‌های سنگی عمارت برخورد کرد و برگشت.
پشت پنجره‌ی قدی سالنِ نشیمن ایستاده و دست‌هایش در جیب شلوار پارچه‌ای سیاهش مشت شده بود؛ چنان محکم که بند انگشت‌هایش از فرط فشار سفید می‌زد. هوای گرگ‌ومیش صبح، خاکستری و مه‌آلود، مثل روپوشی کدر ر
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹ ساعت پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
راز
0چقد خوبه این رمان تا کور بشی دیگه اینجوری دختره رو سکه ی پول نکنی احمق فک کردی تو ی مجلس بگی حاملست او تمام فک کردی خیلی عاقلی حالا بخور نوش جونت فقط اونجا ک دریا زن مسیح بشه واای خیلی به هم میان این دوتا سرتق