این شهر شاهد بود به قلم حنانه بامیری
پارت شصت و نهم :
فصل هشتم
آن شب، خانه‌ها خواب نمی‌دیدند؛ خواب‌ها از پنجره‌هایشان بیرون می‌آمدند و در خیابان‌های لواسان پرسه می‌زدند.
از پشت شیشه‌ی ماشین به چراغ‌های شهر نگاه می‌کرد که در باران کش می‌آمدند و به رگه‌هایی سرخ و زرد بدل می‌شدند. همه‌چیز شبیه تابلویی بود که نقاشی مست با دستی لرزان روی بوم سیاه کشیده بود.
سرش سنگین بود و مزه‌ی تلخ مشروب روی زبانش مانده بود؛ اما هیچ‌کدام ا
لطفا صبر کنید...
ضحی
0این رمان فوق العادست واقعا یعنی قلم و داستانش کلا همه چیزش تکه