پارت چهل و چهارم :
در رو بستم و چند لحظه بیرون ماشین ایستادم. دستم رو روی سقف گذاشتم و نفسم را بیرون دادم.
وقتی پشت فرمون نشستم، آیدا صورتش را به سمت پنجره برگرداند.
ماشین را روشن کردم و به راه افتادم.
چند دقیقه ای در سکوت گذشت.
بعد بی‌آنکه نگاهم کند، گفت:
_ مهراد؟
_ جانم؟
خودم هم از شنیدن این کلمه از دهانم تعجب کردم.
آیدا هم ظاهراً متوجه شد، چون برای لحظه‌ای سرش رو به سمتم چرخاند؛
لطفا صبر کنید...
