نفس هایم به قلم الهه محمدی
پارت صد و شصت و نهم :
آفتاب ظهر بهار، نه سرد بود نه داغ. دلچسب و لطیف دور تن میپیچید. اما اشکهای پردیس، لطافت و مزهی طبیعت را برایشان گَس کرده بود. بغض مانند میوهی کال پشت گلویشان چسبید و لبهایشان را بهم دوخت. نگاهشان هم دور عکسی میچرخید که سنگ سیاه را با چشمان دُرُشت و منتظرش قاب گرفته بود.
زیر عکس هم زیبا و بزرگ نوشته بود:
"مهندس سالار نیکنام "
مامان سلس مرثیه میگفت با حرفهایش و پرد
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

الهه محمدی | نویسنده رمان
متشکرم
۱۴ ساعت پیشفاطمه
1خیلی ممنون.اگه میشه چندتا پارت هدیه بذارید خیلی کوتاه بود همش از تو بهشت زهرا بود
۶ روز پیش
الهه محمدی | نویسنده رمان
چشم عزیزم حتما
۱۴ ساعت پیشابرا
1ممنونم خیلی خوب بود لطفاً پارت هدیه بزارین
۵ روز پیش
الهه محمدی | نویسنده رمان
حتما عزیزم
۱۴ ساعت پیش
لطفا صبر کنید...

میم
1خیلی عالی،خسته نباشید 🙏🏻❤️