نفس هایم به قلم الهه محمدی
پارت صد و شصت و دوم :
سکوتِ طولانیی که پردیس رویش قفلی زده بود، کسلشان کرد. آرش فقط نگاهش میکرد بیآنکه پردیس نیمنگاهی سمتش بیندازد. نفس هم هر چه میپرسید، به اختصار و کوتاه جواب میداد. نای جواب دادن نداشت یا حوصلهاش را، خیلی پکرشان کرد. بدحالیش کاملا مشهود شد. طوریکه آرش چند بار خودش را سرزنش کرد چرا آنطور با او حرف زده است. برای اینکه از آن سکوت تلخ نجات پیدا کنند، فرنچپرس تازه را برداشت و فنجان

لطفا صبر کنید...

میم
1طفلک پردیس ،فکر نمی کردم اینقدر حالش بد باشه ،چقدر بهش سخت گذشته 🥺