لومیر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت سیزده :
بعد گذشت چند دقیقه و حرکات خیلی حرفه ای با ضرب آهنگ ربکا از میله سُر خورد و پایین اومد و بین مردها چرخی زد و یه بار دیگه با وجود اینکه از اون پیرمرد حالش به هم میخورد، بوسهای گرفت و با اشاره سر آگست بیرون رفت.
همه ما یه مشت دختر بدبخت بودیم که تنها راه نجاتمون از بدبختی هامون تحمل این کارا بود.
تحمل یکی مثل همین آدم حال به هم زن!
پیرمرد با رفتن اون، نگاهی به من انداخت و با سرخوØ
لطفا صبر کنید...
