درخت سیب به قلم زهرا مجموعی
پارت شصت :
صدای پایی می آید، ولی من حالا دست هایم را حصار صورت اش می کنم و با اشک خیره چشم هایی می شوم که هر روز در خواب هایم پرسه می زند.
صدای نزدیک شدن پاها، ولی ما هر دو غرق هم هستیم.
یک نعره آشنا
یک صدای آشنای نفرت انگیز مرا وحشت زده از او جدا می کند.
- غریبه می کشمت، می کشمت.
پشت سهراب سنگر می گیرم ولی بابک با چشم هایی که شبیه به دریای طوفان بود سمتمان می آید.
مشتش بی هوا روی صورت م

لطفا صبر کنید...

𝐏𝐚𝐧𝐢𝐳 𝐀𝐡𝐦𝐚𝐝𝐢
0بابک رو خدا ذلیلش کنه🫥این سهراب چرا بیشعور از اب در اومد🔪