پارت پنجاه و نهم :

همیشه از پایان ها متنفرم بودم.
از همان وقت ها که مادرم برایم قصه تعریف می کرد و من حس می کردم دیگر پایان هایش است.
اگر قصه را برایم تعریف نمی کرد دردش کم تر بود تا اینکه قصه تمام شود.
تمام شود.

روز ها کش می آید و صبر من گاه عجیب بی صبر می شود.
دیگر تحمل خانه و خانواده برایم سخت است.
از اینکه صندلی چوبی و خشک ارزشش بیشتر از من است زجر می برم.
صندلی که روی آن دستمال می کØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • 𝐏𝐚𝐧𝐢𝐳 𝐀𝐡𝐦𝐚𝐝𝐢

    0

    واایی منتظر این لحظه بودمم🫠💞✨✨

    ۱ هفته پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️