پارت شصت :

صدای پایی می آید، ولی من حالا دست هایم را حصار صورت اش می کنم و با اشک خیره چشم هایی می شوم که هر روز در خواب هایم پرسه می زند.
صدای نزدیک شدن پاها، ولی ما هر دو غرق هم هستیم.
یک نعره آشنا
یک صدای آشنای نفرت انگیز مرا وحشت زده از او جدا می کند.
- غریبه می کشمت، می کشمت.
پشت سهراب سنگر می گیرم ولی بابک با چشم هایی که شبیه به دریای طوفان بود سمتمان می آید.
مشتش بی هوا روی صورت م

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • 𝐏𝐚𝐧𝐢𝐳 𝐀𝐡𝐦𝐚𝐝𝐢

    0

    بابک رو خدا ذلیلش کنه🫥این سهراب چرا بیشعور از اب در اومد🔪

    ۱ هفته پیش
  • زهرا مجموعی | نویسنده رمان

    بعضی چیزا توی واقعیت پیچیده تر از چیزیه که به نظر میاد مخصوصا وقتی خودش امیدواره که بابک بتونه خوشبختش کنه ولی...🥲

    ۶ روز پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️