مسلک به قلم پریسا حصیری
پارت چهل :
دوباره فریاد می زند، بلند تر!
_سعید، دیگه تمومش کن. بذار مهوا بره. هنوز می‌تونی کاری نکنی که اوضاع از این بدتر بشه.
سعید با چهره‌ای درهم داد می کشد:
_خفه شو! تو نمی‌دونی من چی از دست دادم!
توماج به در می کوبد:
_هر چی که بوده، تقصیر مهوا نیست!
پوزخند سعید، مهوا را می ترساند!
_تو هیچی نمی‌دونی!
توماج دیگر کم مانده بود دیوانه شود، این مرد
لطفا صبر کنید...
